Informatie

De nieuwe burgemeester is beëdigd. Hij zal vast al veel gehoord hebben over ‘de’ Texelaars en er in korte tijd veel gaan ontmoeten. Als hulpmiddel dit gedicht. Een Texelaar heeft slordig haar, gemixtmodel van hozen wind en coupe soleil. Een Texelaar mag graag wat harder gaandan hier en daar is toegestaan. Belandthij in een sloot, heeft de gemeente het gedaan. Maakt hij – of zij – het echt te bont, dan is datvoor-ie nuchter is, het halve eiland rond. Een Texelaar is trots; ons keileem bepaaltde waddenmaat en: wij hebben de jurk. Een Texelaar werkt hard, houdt van resultaat,niet van procedures en eindeloos gepraat. Je kunt hier burgemeester zijn, ereburger,eilanddichter, maar zelfs die functies bij elkaarmaken je nog geen échte Texelaar. Die echte Texelaar, zo wordt beweerd,is hier geboren en gebleven. Hun aantal daalt,vandaar dat teruggekeerde weggeweestenhun overkantse tijd ruimhartig wordt vergeven. Het levensritme wordt bepaald door wind,tij en TESO. Tel daar een miljoen gasten bijen zie de Texelaar: relaxed, maar zelden vrij. Een Texelaar, ach, laat ook maar, een beeldvan dertienduizend zielen is altijd fout en waar. Fiet van Beek,eilanddichter